wyznaczony cel i nie obejdzie się bez walki, musimy skorzystać z umiejętności naszego wojaka. Tu także twórcy się postarali. Altair w swoim wyposażeniu ma zwykły miecz, mały sztylet zastępujący jeden z palców u ręki oraz nożyki do rzucania. Rodzajów zabójstw oraz sposobów walki jest naprawdę dużo. Wspomniany sztylet wykorzystamy do tzw. „cichych zabójstw” oraz „kropnięcia” z zaskoczenia. Długi miecz służy nam do walki bezpośredniej. Od razu zaznaczam, że nie jest to tylko wciskanie tego samego klawisza aż do momentu zabicia. Odpowiednia kombinacja klawiszy pozwoli nam na tzw. kontrę, która zaskoczy nawet najsilniejszego templariusza. Małe nożyki służą do zdejmowania łuczników znajdujących się w oddali - gdzieś na dachach czy wieżach. Prócz tego możemy bić się na gołe pięści oraz odpychać czy popychać wroga. Opcji walki jest naprawdę sporo. Aby wszystkie je poznać warto skorzystać ze specjalnie przygotowanej areny treningowej.

Nasz bohater jest dobry nie tylko w walce. Tu nawiązanie do kolejnej produkcji UBISoftu. Mianowicie chodzi o serię Prince of Persia. Postać potrafi skakać, wspominać się, biegać, przeskakiwać przeszkody i co tam jeszcze wysportowany człowiek może zrobić. Zawsze są dwie drogi ucieczki. Pierwsza to zwykłe ścieżki miasta. Druga zaś wiedzie po dachach budynków, gdzie dzięki wspaniale przemyślanemu sterowaniu bez problemu możemy skakać i przemieszać się z jednego miejsca na drugie. Pościgi są naprawdę efektowne, ale zmuszają także do wcześniejszego zaplanowania drogi ucieczki.

Nie jest jednak łatwo, bowiem nawet „najniższy” strażnik wdrapie się na najwyższy budek w celu dorwania naszego bohatera. Tu warto zaznaczyć, że wspomniane wcześniej sianko pomocne jest do szybkiego zejścia z wysokiej budowli. Chciałoby się powiedzieć tacy średniowieczni yamakasi ;-).

Skoro jesteśmy przy wrogach i otoczeniu warto wspomnieć o sztucznej inteligencji. Twórcy zapowiadali, że zaprojektują ponad 250 różnych zachowań. Dotrzymali słowa, otoczenie co raz to inaczej reaguje na leżącego trupa czy na nasze wariackie skoki po domach. Rycerze również potrafią się bić stosując różne kombinacje. Warto zauważyć, że walki nie są schematyczne bowiem zdarza im się po naszym uniku trafić w swojego. Walcząc mamy wrażenie, że starają się myśleć, jednak czasami system kuleje. Wszystko to jest jednak tak efektowne, że z łatwością zapominamy o drobnych niedociągnięciach.

Powodów do zachwytów dostarcza również wspaniała oprawa audio-wizualna. Grając w rozdzielczości HD podziwiamy otoczenie zaprezentowane w detalach wysokiej jakości. Dotyczy to nie tylko budynków czy drzew, ale także mieszkańców. Szczęka opada, gdy patrzymy na cztery lata ciężkiej pracy deweloperów. Lokacje są naprawdę ogromne, a obserwujemy je dzięki wspomnianych wyżej punktów obserwacyjnych.

Podobnie jest z dźwiękiem. Mieszkańcy wykrzykują na widok znalezionych na drodze zwłok, poza tym komentują nasze dziwne zachowanie, jak choćby wspinanie się na mur, czy zdecydowane przepychanie przez tłum. Do tego z pewnością należy doliczyć znakomicie spreparowane odgłosy uderzających o siebie mieczy oraz muzykę zmieniającą się w czasie dynamicznych akcji. Wszystko to tworzy niepowtarzalny klimat.

Podsumowując - można powiedzieć Assassin’s Creed jest świetną grą. Ciekawa fabuła oraz dowolność wykonywania zadań to tylko niektóre z jej cech. Fakt, tytuł jest schematyczny, ale w przypadku omawianej gry nie można tego uważać za poważny minus. Twórcy nie zmarnowali czterech lat ciężkiej pracy. Widać to po ogromnych, dopracowanych w najmniejszych detalach lokacjach oraz świetniej oprawie audio-wizualnej. Tak jak wspomniałem na początku - jest to najprzyjemniejsza forma poznawania historii. Każdy, kto jest zainteresowany tym tytułem i wciąż zastanawia się nad jego kupnem mogę śmiało powiedzieć, że warto zagrać. Jest to po prostu hit, który znalazł się również w naszym zestawieniu najlepszych produkcji 2007 roku.