Jak to w końcu jest z tą nieliniowością? Oczywiście z napotykanymi osobami możemy kończyć rozmowę na różne sposoby. Możliwości dialogowe są jednak mocno ograniczone i na dobrą sprawę niewiele się od siebie różnią. I nawet gdybym chciał przymknąć na to oko to i tak nie mogę, skoro z czasem wychodzi, że w zależności od podjętej decyzji i tak wszystko dzieje się swoim torem. Nasz wybór jest mało istotny z punktu widzenia popychanych do przodu wydarzeń, zaś te, które są widoczne, nie mają wiele wspólnego z wątkiem głównym. Fajną opcją są losowe spotkania w zależności od wybranej lokacji - raz natrafimy na ukryty quest, innym razem znajdziemy ciekawe osoby od których możemy zdobyć (bądź kupić) unikatowy przedmiot, czy nawet natknąć się na hordę oprychów, którym radośnie ukrócimy męki. Losowość ta jednak w żaden sposób nie wpływa na nieliniowość fabularną o której przecież tyle trąbiono.

Spalić i zniszczyć

Inaczej sprawa wygląda z naszą drużyną, gdzie każdy z bohaterów ma swój specyficzny charakter i tajemnice. Możemy wdawać się z nimi w interakcje, oni zaś mogą mieć do nas różny stosunek w zależności od podejmowanych decyzji. Na długo przed premierą mówiło się także o seksie i owszem, możemy oddawać się cielesnym rozkoszom z postaciami z drużyny. Napaleńcy niech jednak nie oczekują zbyt wiele - cenzura czuwa, a i jasnym wydaje się, że był to tylko prosty i niekoniecznie potrzebny szum marketingowy skłaniających do zakupu.

Mocną stroną wydaje się fabuła, która skupia na terenie królestwa walkę pomiędzy Szarymi Strażnikami (to my) a Mrocznym Pomiotem, na który składają się rozmaite rasy w celu podbicia wspomnianego królestwa. W jakim celu? Sądziłem, że wraz z postępem rozgrywki wątek ten będzie bardzo mocno wyeksponowany, jednak i tu odczułem srogi zawód. To niestety kolejny problem Bioware każący twierdzić, że fabuła jest całkowicie pozbawiona wyrazu.