Widać, że panowie z Treyarch użyli swoich patentów, bo teraz James potrafi kryć się za przeszkodami oraz ostrzeliwać zza nich w bardzo efektowny i sprawny sposób. Pod tym względem gra nie odstaje od obecnej ścisłej czołówki światowej i wpasowuje się w ogólny trend. Poszło za tym znakomicie zaprojektowane sterowanie, powodujące że kierowanie poczynaniami brytyjskiego asa wywiadu, to czysta przyjemność. Nie zauważyłem najmniejszych problemów z wykonywaniem najbardziej karkołomnych akcji, a dodatkowo zabawę ułatwia system pomocy, wyświetlający na ekranie podpowiedzi, co w danym momencie wcisnąć, aby uzyskać odpowiedni rezultat.

Niestety podobnych pochwał nie można wygłaszać na temat jakości grafiki. Co prawda Quantum of Solace używa tego samego silnika co Call of Duty, ale jednak widać, że jest to mocno zubożona wersja i nawet nie starano się wyciskać z niej porządniejszych efektów. Wynikiem jest oprawa graficzna stojąca na dobrym poziomie, ale bez szału i efekciarstwa, którego moglibyśmy oczekiwać zarówno po utytułowanym producencie, jak i po grze tego typu. Jeśli miałbym wybierać najsłabszy i najmocniejszy element, to z pewnością najgorzej wypadły modele ludzi - zarówno wrogów, jak i głównego bohatera. Widać tutaj wpadki animacyjne, a i ogólny ich wizual pozostawia wiele do życzenia. Z kolei dla przeciwwagi wspomnieć trzeba o przerywnikach filmowych, które trzymają poziom i są bardzo klimatycznym dodatkiem, okraszającym zdecydowanie słabszy całokształt.

Jeśli chodzi o dźwięk to muszę powiedzieć, że jest bardzo dobrze. Ścieżkę dźwiękową stanowi zlepek kawałków muzycznych znanych z ostatnich filmowych przygód Bonda, wliczając w to oczywiście motyw przewodni, a postaciom głosów użyczyli autentyczni aktorzy. Efekty dźwiękowe stoją na równie przyzwoitym poziomie, dlatego też strzelaniny, wszelkiego rodzaju eksplozje i inne dźwięki otoczenia brzmią bardzo dobrze i realistycznie.

Jeśli ukończycie króciutki singiel, to jest możliwość przesiadki na tryb wieloosobowy. Chciałbym powiedzieć, że dzięki niemu gra nabiera rumieńców i jest to prawdziwy skarb, ale… nie bardzo mogę. Owszem multiplayer ma kilka ciekawych trybów, które wykraczają poza szablonowe podejście do tego typu rozgrywki, a są to: Bond Evasion i Bond Versus. W przypadku pierwszego mamy do czynienia z rozgrywką polegająca na tym, że gracz wcielający się w Bonda musi w sposób niezauważony wyjść z wyznaczonego obszaru, a z kolei w Versus celem są bomby, które należy rozbroić, a są one jak się domyślacie chronione przez pozostałych graczy. Jest jeden wielki problem - serwery świecą pustkami. Bywa czasami tak, że trafienie na kogoś chętnego do gry graniczy z cudem.

Na zakończenie chciałbym powiedzieć tylko jedno - szkoda. Wielka szkoda, że gra została przygotowana z tak małą troską o elementy mogące ją wynieść wyżej w rankingach. Szkoda, że nikt nie zatroszczył się o bardzo dobrą grafikę, wyposażoną w jakieś spektakularne efekty. Szkoda też, że jak zwykle w przypadku premier gier powiązanych z filmami, wygrali marketingowcy napierający, aby obie produkcje weszły do sprzedaży niemalże równocześnie. Gdyby dano tej grze trochę więcej czasu i szansę na dopieszczenie otrzymalibyśmy solidną strzelankę, a tak niestety dostaliśmy kolejnego średniaka, o którym nikt nie pamięta dłużej, niż przez czas, jaki płytka z grą spędza w napędzie konsoli.