PS Store to wylęgarnia nowatorskich tytułów, które zaskakują nawet wówczas, gdy temat pozornie wydaje się skończony. Ostatnio taką grą okazał się Shatter pokazując przy tym, że nawet tak skostniały gatunek jak Arkanoid, można przedstawić w zupełnie świeżej i pomysłowej formie. Tym razem na tapetę idzie kolejny tytuł z cyklu "ale to już było". Trash Panic – bo o nim tutaj mowa – to kolejny klon Tetrisa, który stara się przyciągnąć uwagę wszystkich "klockowych" wymiataczy. Zapewne po usłyszeniu słowa Tetris zbiera Cię na znużenie i czym prędzej planujesz odpuścić sobie czytanie dalszej części. Szczerze jednak polecam wytrwać do końca, bo choć temat jest jeszcze bardziej przemielony niż Arkanoid to gwarantuję, że takiego podejścia do Tetrisa jeszcze nie widziałeś. Nie wierzysz? Trudno. Wiedz jednak, że ominie Cię perełka na miano gatunku.

Perełka z pewnością, jednak uczciwie trzeba zaznaczyć, że już od samego początku błyszcząca nie tylko innowatorskim pomysłem, lecz także masą niedopracowanych elementów (o których za chwilę). W czym tkwi urok Trash Panic wyróżniający go na tle innych produktów tetriso – podobnych? Założenia rozgrywki choć banalne, to jednak potrafią przykuć uwagę pokazując, że temat nie został jeszcze wyczerpany. Zadaniem gracza jest zapełnianie spadającymi z góry odpadami śmietnika, który pojawia się na środku ekranu. Trzeba przy tym uważać, aby trzykrotnie nie wysypać z kosza nieczystości, gdyż zakończy to naszą rozgrywkę. Oczywiście rozmaite śmieci spadają do kosza bezustannie, więc oprócz zbierania wszystkiego co wpada do środka, musimy także zająć się neutralizacją odpadów, aby zwolnić miejsce dla kolejnych. Tą ostatnią czynność możemy wykonywać na wiele rozmaitych sposobów, które uzależnione są od wagi przedmiotu, bądź materiału z którego jest zbudowany. Część z nich możemy rozbijać o inne rzeczy znajdujące się w kuble, inne łamać, zginać, potrząsać całym kubłem za pomocą SIX AXIS, a nawet podpalić, czy zalać wodą – pomysłów tu nie brakuje, zaś biorąc pod uwagę ciągłe pojawianie się odpadków, gra nie pozwala nam przestać się nudzić, wymuszając intensywne myślenie.

W tym aspekcie przejawia się właśnie największa zaleta i jednocześnie wada tej gry. Od samego początku czujemy, że jest bardzo wymagająca, by wraz z kolejnymi etapami dojść do wniosku, że to jedna wielka hardcorowa uczta, co nie wszystkim może się spodobać. Rozumiem, że twórcy postawili sobie za cel zawyżenie poprzeczki na tyle, by po wypadnięciu ze śmietnika trzech przedmiotów zaczynać zabawę od nowa.