która w mig wywoła uczucie, porównywalne z wsadzeniem igły i wierceniem nią w oczodołach przy akompaniamencie bryzgającej krwi. Nie przesadzam. Ostrość szczegółów, kokpitu, czy nawet pilota siedzącego za sterami kosmicznego bolidu wypali Wam ogromną rysę w głowie z wrażenia. To jednak naprawdę nic przy muzyce która nam towarzyszy. Rozmaite odmiany trance, czy progressive instynktownie pobudzą do wyścigu nawet największych przeciwników arcade'owej gonitwy. Dodając do tego możliwość wrzucania własnej playlisty, gra za każdym razem będzie dla nas zupełnie unikalnym doświadczeniem.

Tak to mniej więcej wygląda. Ścigamy się na poszczególnych torach, zdobywając przy okazji rozmaite bonusy, na które składają się m.in. rozmaite działka, zasłony czy autopilot i osiągając w specjalnych punktach przyspieszenie, a także możliwość obracania maszyny w powietrzu, uzyskując przy tym cenne sekundy. Występujące w grze tryby, choć bardzo grywalne, to jednak z czasem odejdą w zapomnienie. Twórcy mając tą świadomość wrzucili nam wspominany już Zone Mode, by dodatkowo zmobilizować nas do treningu. Skromnie mówiąc, jest to jedna z najbardziej hardcorowych opcji, jakie było mi doświadczyć w grach komputerowych. Po odpaleniu wyścigu zostajemy przeniesieni na wybraną arenę, gdzie lecimy sami. Nie musimy się z nikim ścigać, ani nie goni nas czas. Na czym więc polega haczyk? Otóż jesteśmy zupełnie pozbawieni możliwości hamowania pojazdu, a co najlepsze i jednocześnie doprowadzające do orgii barw i dźwięku wylewających się z ekranu, to fakt, że z każdym kolejnym okrążeniem nasz statek przyspiesza. Choćbym nie wiem jak mocno się silił to i tak nie opiszę tego, co się dzieje przy prędkości powyżej 50 okrążeniu i kolejnych. Adrenalina osiąga tutaj apogeum, nie pozwalając rozluźnić rąk trzymających pada, a w dodatku jesteśmy zahipnotyzowani ogromem efektów migających na ekranie.

Dopiero tutaj właśnie widać w pełni możliwości PS3. Gra przy horrendalnych prędkościach praktycznie nie zwalnia, przechodząc jednak sprytnie na niższą rozdziałkę bez straty na jakości z prostego powodu - ludzkie oko nie jest w stanie wychwycić detale przy tak szybko przesuwającym się ekranie.

Poszczególne tryby gry, hardcorowe podejście do tematu, bezbłędna oprawa A-V w połączeniu z Online i Zone stawiają grę Wipeout HD na najwyższej półce nie tylko wśród future racerów. Bez zająknięcia o każdej porze dnia i nocy mogę wykrzyczeć, że jest to jedna z najlepszych gier na PS3, dla której warto kupić maszynkę Sony. Jeśli wciąż macie jakikolwiek opór to wiedzcie, że na PS STORE (bo tylko w taki sposób można ją zakupić) kosztuje zaledwie 65 zł, co przy tej klasie wydaje się budżetem na lizaka dla 5 latka. W oceanie zalet, znalazłem właściwie jeden szkopuł, który na szczęście nie dotyczy każdego. Gra z całą pewnością nie jest stworzona dla osób słabych psychicznie. Może wydawać się to śmieszne, ale przez dłuższy czas odwlekano datę premiery z powodu rozmów na temat sporej ilości efektów i związanym z tym ryzykiem epilepsji. W końcu jednak się zdecydowano, ale jawnie ostrzegam - gra autentycznie potrafi zrobić spory mętlik w głowie po dłuższej sesji.

Panowie ze studia Liverpool wspięli się ponad wyżyny. Zaserwowano nam produkt niemal pod każdym względem idealny. Grywalność, oprawa, żywotność, genialne tryby i niewiarygodnie niska cena - czego chcieć więcej? Mi w zupełności wystarczy do wystawienia grze maksymalnej noty. Patrząc jednak trzeźwo na ten produkt, trzeba wziąć poprawkę na wymienione niedogodności, stąd ocena musi być taka, jak widać powyżej.