W każdym razie zdecydowanie broni nowego designu Devil May Cry, twierdząc że "...sedno DmC zawsze tkwiło w byciu fajnym i sprawianiu, aby gracz czuł się fajnie, gdy w nie grał. Dlatego system walki i styl oraz wszystkie inne elementy były z tym celem zintegrowane. Oczywiście to co było fajne 12 lat temu, już takie nie jest. Gdyby Dante ubrany, jak niegdyś, wszedł do dowolnego baru w Tokyo, ludzie umarliby ze śmiechu. Devil May Cry zrobił niegdyś jedną świetną rzecz - zmieszał wszystko co było znakomite w kinie akcji, czyli ciuchy, muzykę, itd. Taki kulturowy tygiel. Dzisiaj musi być tak samo, tylko że składniki mieszanki będą już zdecydowanie inne - współczesne. Nowa muzyka, nowe filmiki, nowe ciuchy."

Antoniades jako przykład staromodnego podejścia podał uwielbianą przez masy grę Bayonetta, za której powstaniem stoi przecież szef zespołu produkcyjnego pierwszej części Devil May Cry - Hideki Kamiya i w całości japoński zespół. Antoniades stwierdził, że mimo iż kocha tę grę i jest to świetna produkcja, to nie uważa, że jest fajna, gdyż brakuje jej nowoczesnego podejścia i nowych, bliskich współczesnym graczom elementów. Jedno jest pewne. Zadaniem zespołu pracującego nad nowym wcieleniem Dantego i w ogóle DmC jako całości, było zaszokowanie, czy może nawet rozwścieczenie graczy. Wliczając w to oddanych fanów serii. Prowokacja zadziałała i sztuka udała się w 100%. Teraz pozostaje najtrudniejszy element - trzeba obronić tezy, że nowy DmC jest równie fajny jak poprzednie, przekonać do niego starych i nowych fanów oraz pokazać, że jest naprawdę fajny.