Dla Kratosa jednak nawet piekielne czeluści Hadesu wydają się rodzinnym piknikiem na łące, o czym przekonają się wszyscy, którzy w niego zwątpili. Więcej szczegółów odnośnie GoW II możecie przeczytać w naszej recenzji.

Piekielne stwory

Zasady rozgrywki sprowadzają się do eksplorowania zapierających dech w piersi starożytnych lokacji, ćwiartowaniu zastępów wroga, a przy tym rozwiązywaniu sporej liczby zagadek. Nie zabraknie przy tym licznych elementów platformowych, rozwijania paska życia, magii, a także siły poszczególnych broni, które zdobędziemy w różnych miejscach gry. Do tego dojdą różnorodne umiejętności pomocnicze jak choćby spowalnianie czasu, uniki, odbijanie ataków, podwójny skok, bądź latanie. Element walki - będący kluczowym aspektem wszystkich slasherów - jest wykonany na wysokim poziomie. Wraz z postępem gry, Kratos będzie uczył się rozmaitych technik, skutecznie skracających natrętom głowę oraz pozostałe kończyny. Jest to o tyle istotne, że pełne wykorzystanie wachlarzu zagrań poznacie dopiero przy najwyższych poziomach trudności, dających pełną satysfakcję z rozgrywki.

Co nowego? Wydawać by się mogło, że tak niewiele, a jednak tytuły zawarte w GoW Collection mają to szczęście, że same bronią się swym geniuszem, pozwalając wracać do siebie każdemu. Ścieżka dźwiękowa pozostała bez zmian - czytaj: genialnie nastraja do walki, jednocześnie w mgnieniu oka wciągając w świat Starożytnej Grecji. Najbardziej widoczną zmianą jest oprawa graficzna. Z ciekawości odpaliłem niedawno obie części na telewizorze CRT na PS2 i nie przesadzę ze stwierdzeniem, że oprawa nawet pomimo kilku lat na karku wciąż robi wrażenie. Teraz jest jeszcze intensywniej (grafika podciągnięta pod 720p i płynne 60 klatek), choć nie jest to szczyt na który wspiął się Uncharted 2, czy choćby GoW III Demo. Jest to jednak widoczny skok jakościowy, który faktycznie przekonuje do siebie po raz kolejny. Postać Kratosa, przeciwników oraz odwiedzane lokacje biją po gałkach ocznych swoimi szczegółami jeszcze mocniej, choć znalazła się tu niemała rysa której nie sposób przemilczeć - wstawki filmowe potraktowano po macoszemu, przez co widać sporo niedociągnięć z czasów PS2.