Mimo, że jest niewiele zabudowań, każde z nich ma jakieś przejście, lub schody, które pozwalają skorzystać z niego do uzyskania przewagi nad przeciwnikami. Dzięki temu, mimo małego rozmiaru mapa doskonale nadaje się dla wszystkich trzech klas żołnierzy: dla snajperów, którzy po zajęciu dobrej pozycji mogą kontrolować sporą część mapy, oraz dla szturmowców i spec-ops wykorzystujących miejskie zakamarki. Środowisko zniszczonego przez wojnę Kabulu zasługuje na uznanie. Na ulicach zalegają wraki rozbitych pojazdów, wszędzie pełno śmieci, gruzu, śladów po pociskach i snującego się dymu. Takie otoczenie jest dodatkowo wypełnione okrzykami i nawoływaniem żołnierzy, oraz odgłosem broni, odbijanym przez echo. Daje to wspaniały klimat. Niestety na razie nie możemy niszczyć budynków, ale wydaje mi się, że grunt pod to jest już przygotowany, gdyż na przykład serie w ceglane murki powodują efekt rozpryskiwania się materiału, tyle że po opadnięciu dymu, osłona wciąż tam jest... Sama rozgrywka w trybie drużynowego deathmatchu jest bardzo dynamiczna. Twórcy zdecydowali się zrezygnować całkowicie z czekania na respawn, oraz wprowadzili system uniemożliwiający kampowanie. Polega on na tym, że miejsca odradzania się graczy są zmieniają się podczas gry wielokrotnie i zależą od tego, w której części mapy w danym momencie jest więcej członków naszej drużyny. W praktyce często wygląda to tak, że oddziały co chwila zamieniają się przeciwległymi rogami mapy. Oprócz wyeliminowania możliwości kampowania, wyrównuje to szanse obydwu drużyn i promuje graczy dobrze obeznanych z terenem (co jak powiedziałem nie jest zbyt trudnym zadaniem).