Sprawi to, że prowadzenie rozgrywki zmieni zupełnie oblicze futurystycznych strzelanin opierających się o cover system. I tutaj będziemy chować się za zasłonami, strzelać z rozmaitych broni do wroga w momencie błyskawicznego wychylenia (bądź jak kto woli - na ślepo). Twórcy jednak zachęcają do śmiałego wyjścia z ukrycia, przelotu w oka mgnieniu i potraktowaniu z buta bądź pancernej piąchy wrogów w zwarciu. Jest to o tyle istotne, że naszych przeciwników trudno określić mianem "niejadków". Często - podobnie jak Burns - będą korzystać ze zbliżonej technologii, innym razem wsiądą za stery znacznie większego od nas robota. Nie będzie zatem łatwo, jednak dzięki sile połączonej z niespotykaną dotąd szybkością będziemy mogli zarządzić na placu boju.

A co powiesz na rozmaite uniki, akrobacje w powietrzu w celu ominięcia gradu pocisków, czy też wyrzucenie przeciwnika z kokpitu robota, a następnie samodzielne kierowanie nową zabawką? Nic nie stanie na przeszkodzie, abyś wzniósł się ku przestworzom i poprowadził zmasowany ostrzał, czy też przywalił z bliska w wybraną część robota, która pod naciskiem naszej siły zmieni mu design na bardziej wklęsły. Nie zaskoczę chyba nikogo, jeśli napomknę o potwierdzonej różnorodności bossów, których cechować będzie nie tylko siła i rozmiar. Dojdą także QTE podkreślające i tak już smakowicie zapowiadającą się efektywność starć. Coś jeszcze? Jak dla mnie można już opróżnić zużytą spluwaczkę. Dobrze zapowiadająca się fabuła stanowiąca coś więcej niż tylko przerywnik, nietuzinkowe połączenie dynamiki i akcji, a wszystko polane futurystycznym sosem gwarantującym miodność i rozbudowany system walki. W moich oczach Vanquish powoli rośnie na prawdziwy przebój końcówki roku. Doświadczenie Mikamiego w połączeniu ze świeżym podejściem do tematu to znakomita mieszanka, którą już teraz warto śledzić z zapartym tchem do samej premiery.