Dwa lata po premierze na GameCube gra Resident Evil 4 powraca - tym razem atakuje platformę Wii. Przez ten czas zdecydowana większość fanów gier akcji zapewne miała już okazję zagrać w ten tytuł na PS2 bądź GC lub przynajmniej usłyszeć o jego bardzo dobrych ocenach w Internecie i prasie. Wieść o tym, iż jest przygotowywana konwersja na Wii była więc bardzo ciepło przyjęta przez graczy i wielu z niecierpliwością czekało na jej premierę. Czy istnieje jednak sens przenoszenia starej produkcji na nową konsolę? Okazuje się, że tak...

W grze (a przynajmniej przez większą jej część) pokierujemy Leonem Kennedym (znanym z Resident Evil 2), jednym z niewielu ocalałych z zajść jakie miały miejsce w Racoon City. Dla wszystkich którzy w żaden sposób nie mieli styczności z serią RE dodam jedynie, iż wspomniane miasto opanował wypuszczony z laboratorium korporacji Umbrella wirus, zamieniając większość ludzi w krwiożercze zombie. W RE4 Leon ma za zadanie odnaleźć córkę prezydenta USA, Ashley Graham, która została uprowadzona przez tajemniczy kult. Nasza przygoda zaczyna się w pewnej zabitej dechami wiosce w Europie, która, jak szybko się okazuje, jest zamieszkana przez wrogo nastawionych, przypominających zombie ludzi. Jednak wcale nie z ożywionymi trupami mamy tutaj do czynienia. Ludzie, których spotykamy są zainfekowani Plagą ("Las Plagas"), powodującą rozrastanie się w organizmie ludzkim wielkich, oślizgłych i obrzydliwych mackowatych stworów, które z czasem przejmują całkowitą kontrolę nad swoim żywicielem.

Główną atrakcją RE4 na Wii jest oczywiście nowy model sterowania. Wiimote i nunchuck sprawiają, że znany z innych platform Resident Evil 4 nabiera całkiem nowego wymiaru. Sterowanie naszą postacią odbywa się za pomocą gałki na nunchucku, zaś celowanie do przeciwników - wiimotem, a dokładniej poprzez nakierowywanie go na przeciwników znajdujących się na ekranie. Zapewniam, że poza tym, iż jest to bardzo wygodne, to radość z tego jest naprawdę wielka! Nie ma to jak podnieść wiimote'a do góry, wycelować w głowę wroga i z wielką przyjemnością wcisnąć przycisk "A" by wpakować w nią salwę z dubeltówki. A gdy nadejdzie chwila przeładowania, wystarczy przytrzymać "B", machnąć pilotem w górę i w dół - i już, broń przeładowana. Szybko, łatwo i przyjemnie. Podobnie jest, gdy chcemy zamachnąć się na przeciwnika z nożem - załatwić to można szybkim, poziomym ruchem ręki. Kolejnym plusem dla sterowania są "sekwencje akcji"; w takich momentach na ekranie pojawiają się różne instrukcje dla gracza, np. "A+B" czy ikonka wiimote'a odchylającego się w lewo - i jeśli nie podążymy za nimi wystarczająco szybko, to możemy być pewni, że atakujący nas przeciwnik poderżnie nam gardło nożem, bądź toczący się za nami głaz lada moment nas przygniecie. Dodatkowym smaczkiem jest też możliwość wyważenia drzwi "z buta" poprzez dwukrotne wciśnięcie przycisku "A" bądź potraktowanie naszych przeciwników kopniakiem z półobrotu. Sterowanie po kilkunastu minutach gry staje się całkowicie intuicyjne i sprawia, że możemy naprawdę mocno utożsamić się z postacią którą widzimy na ekranie naszego telewizora, co znacznie potęguje wrażenia płynące z rozgrywki.

Resident Evil 4 bywa czasami naprawdę brutalny. W jednym z pierwszych poziomów, natknąłem się na wieśniaka z workiem po ziemniakach na głowie i piłą mechaniczną w rękach. Ale naprawdę strasznie było dopiero za chwilę, gdy osobnik ów podbiegł i uciachał mojemu bohaterowi głowę wyżej wspomnianą piłą. Mówiąc szczerze, widząc tę akcję byłem nieco zszokowany, a w grach widziałem już niejedno. Aż tak mocnych akcentów w RE4 jednak nie ma za wiele - fakt, możemy odstrzelić nie jednemu przeciwnikowi głowę (na której miejsce nie raz wyrośnie mackowaty stwór), a niektórzy przeciwnicy potrafią nas wykończyć na bardzo niemiłe sposoby, ale nie ma tutaj nic co pozwalałoby na poważnie przyrównać RE4 do np. Manhunta.

Lokacje przez jakie przypadnie nam się przedzierać, to same mroczne i odpychające miejsca.