Czasami jednak spóźnimy się i aby uskoczyć przed potworem musimy w odpowiedniej chwili wcisnąć właściwy button. Nawet jeżeli duch nas złapie, zawsze mamy szansę wybrnąć z opresji i wyrwać się z jego uścisku "trzepiąc" na boku naszym WiiMote. Walki jednak tutaj nie ma specjalnie dużo i jest raczej prosta. Cała gra polega raczej głownie na eksploracji i rozwiązywaniu różnych prostych zagadek oraz okazyjnym korzystaniu z telefonu komórkowego i latarki. Ta ostatnia (latarka plus możliwości Wii to jest to!) sprawdza się znakomicie, bowiem większość lokacji jest pogrążonych w ciemności. Natomiast telefon… cóż, to właśnie jego wykorzystywanie miało być główną rewelację tej gierki ale… No właśnie "ale". Wprawdzie to za jego pomocą, odbierając różne rozmowy popychamy do przodu fabułę i dowiadujemy się często jak wykonać jakąś czynność, czy jak rozwiązać trudniejsza zagadkę, ale po prostu twórcy nie wykorzystali możliwości jakie daje to urządzenie. To po prostu tylko kolejny umilający zabawę "bajer".

Jak jednak wygląda samo The Calling? Jak na Wii bardzo fajnie. Gra jest naprawdę niesamowicie klimatyczna. Lokacje są świetnie zaplanowane, mroczne, czasami skąpane w tajemniczym, upiornym świetle... Wszystko sprawia przygnębiające wrażenie; w jednym z wywiadów twórcy mówili, że chcieli stworzyć "smutną" grę. To właśnie chyba to słowo pasuje najlepiej do tego co widzimy w The Calling. Wszystko jest rzeczywiście smutne, przygnębiające - zniszczone ściany, śmieci, podniszczone meble. Niestety wszystko to jest pozbawione szczegółowości - wiele tekstur to po prostu w zasadzie jednobarwne, rozmazane płaszczyzny. Jestem pewien, że gdyby twórcy się przyłożyli to gra mogłaby wyglądać dużo lepiej!

Płuca niezbyt zdrowe

Na samym już początku zauważyłem, że The Calling gdyby nie masa niedoróbek mogłoby stać się prawdziwym hitem. Niestety, tak właśnie jest. Z jednej strony mamy fajną fabułę, niesamowity klimat, a z drugiej nudne zadania, proste i schematyczne walki z duchami, niedopracowaną grafikę, która sprawa wrażenie robionej w ostatniej chwili i w końcu utrudniające zabawę sterowanie. To wszystko można by pewnie jeszcze przełknąć - najbardziej wkurza tutaj jednak, że zabawa po prostu jest nudna. Wprawdzie na początku klimat naprawdę powala a gra potrafi nieźle wystarczyć, to jednak już po godzinie - dwóch zabawy, okazuje się, że twórcy w kółko stosują te same triki; ile może bowiem straszyć dokładnie tak samo? Zdarzają się wprawdzie czasami ciekawsze momenty, ale ogólnie jest po prostu nudnie. Na koniec jeszcze jedno, co chyba najlepiej świadczy o ogólnym niedorobieniu całego tytułu - czy wiecie, że w tej grze "nowe" rodzaje zjaw różnią się od starych tylko… kolorem? Tak! Po prostu twórcom nie chciało się (albo brakło czasu?) tworzyć nowych modeli, więc zmienili kolor starych, aby "urozmaicić" zabawę. Pięknie…. Mimo wszystko grze przyznaję jednak 7. Za to, że na początku sprawia świetnie wrażenie, a po drugie na tę platformę takich tytułów jest wciąż mało… Ech…