Nowością są także gadżety i sposób poruszania po lokacjach. Naszym największym przyjacielem obok latarki jest teraz także komórka. Z jej pomocą możemy wyszukać pozostałych mieszkańców, skorzystać z mapy, zrobić save w dowolnym momencie, a nawet uwiecznić za pomocą wbudowanego aparatu co bardziej ciekawsze miejsca. Z drugiej strony fajnym dodatkiem jest możliwość obrócenia się za plecy w trakcie biegu, niepewne otwarcie drzwi do nowych lokacji, czy możliwość przemowy w różnych sytuacjach (nawoływanie Cheryl na tle ostrej zamieci mrozi krew w żyłach).

Lepiej wyłączyć latarkę

Wizyty u psychologa Kaufmanna w jego gabinecie to kolejny powiew świeżości. Siadamy wygodnie na kanapie, doktor najpierw daje nam listę z pytaniami, my zakreślamy jedną z kilku odpowiedzi, zaś od naszych decyzji zależą nie tylko przebieg fabuły i zakończenia, lecz także określone zdarzenia w trakcie pobytu w Silent Hill. Bardzo fajny patent, biorąc pod uwagę często zaskakujące pytania ze strony Kaufmanna. Często bardzo osobiste, a nawet intymne, pozwalające przy tym okryć prawdziwą naturę głównego bohatera.

Oprawa graficzna prezentuje wysoki poziom. Dominują ponure i przyciemnione lokacje świetnie oddając klimat zasypanego miasta. Postaci są wykonane szczegółowo, mimika twarzy jest przekonująca, zaś design potworów po raz kolejny każe zadać pytanie, czy towar używany przez twórców faktycznie daje radę.