Możemy się domyślić, kiedy coś nagle wyskoczy z zarośli. Sądzę, że jeśli ograniczono by liczbę wrogów, to gra byłaby znacznie bardziej ciekawa. A tak z Alana Wake'a robi się zwykła strzelanka.

Oczywiście "zwykła strzelanka" to stwierdzenie lekko na wyrost, bo Alan Wake ma wiele plusów. Jak już napisałem wcześniej, scenariusz to najlepszy element gry. Nie chcę zdradzać szczegółów, aby nie popsuć Wam zabawy. Powiem tylko tyle, że chociażby dla tego aspektu, warto zagrać w produkcję od Remedy. Drugi plus, to grafika. Bardzo ładnie odwzorowane otoczenie, mroczny las i przede wszystkim świetna gra oświetlenia. Latarka nigdy wcześniej nie dawała tak realistycznego światła. Do tego ogromny teren. Kiedy staniemy na zboczu wzgórza widać zapierającą dech w piersiach panoramę Bright Falls. Najlepiej podziwiać ją, kiedy nastanie dzień, co dzieje się jednak bardzo rzadko.

Pozostając przy grafice, warto tylko odnotować małe niedociągnięcie jeśli chodzi o twarze bohaterów. Ruszają oni bardzo nierealistycznie szczęką. Wygląda to sztucznie i psuje ogólne wrażenie dotyczące oprawy video. Jest to jednak detal, który miejmy nadzieję, zostanie usunięty w drugiej części gry. A kontynuacja z pewnością się ukaże, przynajmniej tak twierdzi producent.

Genialna jest również muzyka. Trzyma w napięciu i jest jakby żywcem wyjęta z najlepszych horrorów. Bardzo ciekawe są też utwory pomiędzy scenariuszami. Naprawdę potrafią wpaść w ucho.

W grze mamy niesamowicie zaprojektowane światła i cienie

O grze mógłbym pisać dużo, ale tak naprawdę nie ma to większego sensu, ponieważ jeśli masz Xboxa360 to powinieneś zagrać w Alana Wake'a. Nie jest to pozycja idealna, ale może Tobie przypadnie do gustu taka forma rozgrywki jaką zaserwowali nam twórcy. Po czasie produkcja jest przewidywalna. Mamy ciekawy zwrot akcji, wstawkę, a potem wiadomo, że trzeba przedzierać się przez las, farmę, czy labirynt w gąszczu przeciwników. To jednak nie zmienia faktu, że przyjemność z grania jest spora, zwłaszcza ze względu na ciekawy i wciągający scenariusz.