I to właśnie od momentu odpalenia silnika zaczyna się szał i magia najnowszego Need for Speed. Grafika prezentuje się znakomicie. Modele wykonano bardzo szczegółowo, tak samo otoczenie. Zresztą odbijające się efekty świetlne, czy bogactwo detali to w dzisiejszych czasach podstawa. Moją uwagę przykuło coś innego, czego brakowało mi w poprzednich częściach. Mianowicie chodzi o widok z kokpitu, który jest wręcz obłędny. I nie pomylę się zbytnio jeśli stwierdzę, że w Shifcie mamy najlepiej wykonane wnętrze auta jakie było mi dane do tej pory oglądać. Zapomnijcie o starym już Test Drive Unlimited, czy nawet Forza Motorsport 3. To nie ta liga. Widok FPP jest kolejnym argumentem, który pokazuje, że twórcy chcieli się właśnie skupić na kierowcy. Prawą gałką możemy rozglądać się po całym kokpicie. Mamy świetnie odwzorowane wnętrze, mnóstwo charakter tycznych dla danego modelu auta przełączników, a cała deska rozdzielcza wygląda jakby była żywcem przeniesiona do gry. Co ciekawe, środek można zmieniać. Jeśli zdecydujemy się na przykład odchudzić auto ze zbędnych kilogramów, wystarczy, że dokonamy odpowiedniej modyfikacji. Nowe zegary, wyczynowa kierownica? Nie ma problemu. Choć nie ukrywam, że wiele samochodów, na które pewnie nigdy nie będzie mnie stać z redakcyjnej pensji, miło pooglądać w skupieniu przed wyścigiem w ich seryjnej wersji. Mam tutaj na myśli chociażby Bugatti Veyrona, czy Aston Martina DB9. Ale nie tylko wnętrzem człowiek żyje.

Widok z kokpitu

Podczas jazdy towarzyszą nam różne efekty. Uderzamy o bandę - kamera zaczyna się obracać w szalonym tempie, obraz staje się zamazany tak, że praktycznie nic nie widać przed nami i do tego efekt czarno-białych kolorów. Tak się dzieje przez kilka sekund w zależności jak mocny był dzwon. Inny efekt to rozmycie przy nabieraniu prędkości. Nasz kierowca zaczyna się skupiać na drodze. Widzimy wtedy wyraźnie tylko to, co jest za szybą, zapominając o wnętrzu auta. Właśnie w takim momencie można sobie uświadomić jak trudnym sportem są wyścigi. W wielu samochodach kokpit jest na tyle mały, że nasze pole widzenia jest bardzo ograniczone. Trzeba wtedy dobrze znać trasę, aby w porę odpowiednio zareagować. Do tego wszystkiego dochodzą jęki kierowcy przy różnego rodzaju stłuczkach. Jak już po kilku przejazdach ogarniemy to, co się dzieje na ekranie, czeka nas pełna przyjemności rozgrywka. Każdy wyścig wygląda inaczej i niema mowy o jakimkolwiek schemacie. Przeciwnicy są różni. Jedni jeżdżą bardzo agresywnie, drudzy zachowawczo, a inni tylko czekają na okazję, aby odegrać się za zepchnięcie z toru. To, co mi się bardzo spodobało to fakt, że popełniają oni błędy. Nie jadą jak po sznurku. I tak przykładowo w pojedynku Audi RS4 i BMW M3 próbowałem bezskutecznie dogonić fenomenalnego konkurenta. Aż tu nagle, na przedostatnim zakręcie widzę przed sobą jak ten nie wyrabia i wypada z trasy. Ja wykorzystałem sytuację i tym samym zająłem pierwsze miejsce. To tak jak w prawdziwych wyścigach, które są przecież nie do przewidzenia. Wypadków na torze jest wiele, więc za każdym razem trzeba być niesamowicie czujnym. Nigdy nie wiadomo, czy za szykaną nie kryją się skłębione w dymie samochody.